im PONS Wörterbuch
sofoco [soˈfoko] SUBST m
1. sofoco:
3. sofoco (en la menopausia):
- sofoco
-
I. sofocar <c → qu> [sofoˈkar] VERB trans
2. sofocar:
3. sofocar (avergonzar):
II. sofocar <c → qu> [sofoˈkar] VERB refl sofocarse
| yo | sofoco |
|---|---|
| tú | sofocas |
| él/ella/usted | sofoca |
| nosotros/nosotras | sofocamos |
| vosotros/vosotras | sofocáis |
| ellos/ellas/ustedes | sofocan |
| yo | sofocaba |
|---|---|
| tú | sofocabas |
| él/ella/usted | sofocaba |
| nosotros/nosotras | sofocábamos |
| vosotros/vosotras | sofocabais |
| ellos/ellas/ustedes | sofocaban |
| yo | sofoqué |
|---|---|
| tú | sofocaste |
| él/ella/usted | sofocó |
| nosotros/nosotras | sofocamos |
| vosotros/vosotras | sofocasteis |
| ellos/ellas/ustedes | sofocaron |
| yo | sofocaré |
|---|---|
| tú | sofocarás |
| él/ella/usted | sofocará |
| nosotros/nosotras | sofocaremos |
| vosotros/vosotras | sofocaréis |
| ellos/ellas/ustedes | sofocarán |